• BIST 108.011
  • Altın 273,075
  • Dolar 5,7995
  • Euro 6,4325
  • İstanbul 6 °C
  • Ankara 0 °C

Hasret Kaldığımız Duygular

Neval Sürmeli

Yazıma başlamadan önce yaklaşık yarım saat ne yazmalıyım? Ne üzerine yazmalıyım? Diye düşündüm durdum. Sonunda 21. Yüzyılın bütün kötülüklerini atıp iyi şeyler yazmak istediğimi fark ettim. Sevgiden, sevmeden, gülümsemekten, sevişmekten, aşık olmaktan, dans etmekten bahsetmek istiyorum. Ben insanlara umut olmak istiyorum. Duyun beni (!) Sevginin yüceliğine inanın hatta tapın! Evet çok ciddiyim ve eminim bu konuda çünkü 21. Yüzyılın dünyasında eksik yaşıyoruz. Sevmeyi yasaklıyoruz birbirimize oysa insanın en normal olgusu sevmek hatta hakkıdır. "bu dünyayı sevgi kurtaracak" dememişmiydi Sait Faik. Sevin hem sevmekten kime zarar gelmiş ki, sevmekten korkmayın korkunun da ecele faydası yok. Severken incitmeyin, kırmayın üzmeyin çünkü sevmenin öfkeyle güçle bir alakası yok sahip olmakla hiçbir alakası yok. Sevgi değil miydi en büyük aşkları yaşatan. Sevginin kucağından düşüp gelemedi mi aşk dediğimiz olgu? Ferhat'ı, Aslıyı, Keremi, Şirini Leylayı Mecnunu kendi çarkında aşkıyla yakıp kavuran, ölümü bile göze aldıran. Sevgi değil miydi? Turgutu, Cemali, Edip'i tek bir kadına aşık ettiren. Sayfa sayfa şiir yazdıran? Sevda değil miydi Ahmed'e hammallık yaptıran? Yahu sevda değil miydi? Sait'i yalnızlaştıran. Sevgi zor bir iş değil ki sadece emek gerektirir. Sermayesi yoktur belki ama fazlaca emek gerektirir. Belki gecelerce uyutmaz, belki çıkmazlara sokar, belki gece lambalarının sönme saatini ezberlettirir, saçlarınızı yoldurur, halıları söktürür ama işin sonunda herkes yüreğinin ekmeğini yer. Dilerim bir gün herkes kadirşinas birini bulur, gönlüne de uygun biriyle uyur.

Bu yazı toplam 852 defa okunmuştur.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2016 Özgür İstanbul | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.