PURSAKLAR 4. KİTAP GÜNLERİ

Yılın her döneminde edebiyat alanında birtakım etkinlikler (en durgun geçen yaz periyodunda dahi olur) oluverir. Bu, Şubat merhalesi için de geçerli idi elbet. 

      Bu ay içinde Kadıköy Barış Manço Kültür Merkezi'nde 10 Şubat Salı günü Bir Şair Bir Yazar adlı bir etkinlik mevzubahis olmuştu. Etkinliğe iştirak sebebim, Türkiye Yazarlar Sendikası kurumunca takdim edilen mesleki yazar kartımı almak ve sembolik bir önem arz eden bir karta sahip olmaktı. Yedi senedir aralıksız yazan bir kimse olarak, yazar kartına kavuşmak 30'umda nasip oldu. 

     Fırsattan istifade, bunun vesilesi ile şair ve yazar temalı edebi etkinlik için de salondaki yerimizi aldık. Etkinlikte konuşmaya çıkan Türkiye Yazarlar Sendikası Başkanı Adnan Özyalçıner, 91 yaşında olmasına rağmen oldukça dinç ve 70'li yaşlarda bir adam görünümünde idi. 

     Gerek şair gerek yazar ile ile ilgili söylenenler içinde en çok ilgimi çekenlerden birisi ise, Nezihe Meriç'in eğitime uzak sanata yakın bir duruş göstererek türkolog değil edebiyatçı olmak istediğini söylemiş olmasıydı. Bu durum, emsal bir kanaate sahip birisi olarak ilgimi çekmişti. 

    Bütün bunlara ilave olarak, bir zamanlar Denemenin Kıyılarında isimli yapıtını okuyup notlarını tutmuş olduğum Dilbilimci Yusuf Çotuksöken de sahneye çıkmıştı. Kendisi, adına yıllardır yabancı olmadığım ancak, tanışmanın nasip olmadığı bir kimse idi. Yaklaşık 2.5 saat süren etkinlik sonunda hep beraber resim çekinmiştik. Akabinde ise, herkes yavaş yavaş dağılmaya başlamıştı. 

    Aradan bir gün geçtikten sonra, kitap fuarlarında adeta ikinci kalem haline gelen Ankara'ya yola çıkmıştık. Başkentte, 6-15 Şubat tarihleri arasında Pursaklar 4. Kitap Günleri olmuştu. Çankaya, Yenimahalle gibi Ankara'nın merkezi ilçelerinden olmayan ve biraz daha yukarıda kalan, Çubuk yolu üzerinde duran Pursaklar bölgesi, komşu ilçelere oranla nüfusu çok kalabalık bir ilçe sayılmazdı. Bununla beraber çok popüler bir ilçe olduğunu söylemek de zordu. 

     Fuar Pursaklar Yaşam Merkezi'nde idi. Merkezi istikamette Kızılay etrafında toplanan metro hatları ile doğrudan buraya intikal etmek kabil değildi. Dolasıyla Kızılay bölgesindeki duraklardan 440, 486 gibi hatlara binerek bölgeye ulaşmak mümkündü. Ankara'nın kent havası, İstanbul'a oranla oldukça farklı idi. Otobüsler, bize oranla daha nostaljikti. İstanbul'da 2010 öncesi çok görülen BMC, Güleryüz tipi halk otobüslerine denk gelmek kabildi. Buna ilave olarak, metropolde miadı çoktan dolan Deutz minibüslere de başkentte denk gelebiliyordu insan. 

      Pursaklar Yaşam Merkezi'nde, fuar iki kata yayılmış, yayınevleri -1 ve -2 katlarda yerlerini almışlardı. İş Bankası gibi makro yayıncıları burada da görmek mümkündü. Hafta içi olmasına rağmen öğrencilerin iştirak etmesi ile ciddi bir kalabalık, okul teneffüs saatlerini andıran bir gürültü vardı. Ancak, tabii, bunun kitap satışlarına yansıdığını söylemek zordu. Nihayetinde, çocuk kitapları kaleme alana bir yazar değilseniz fazla imza atmanız, bunları tezgahta bulunduran bir yayıncı değilseniz de fazla satış yapmanız güçtü. Normal şartlarda, iki günlük bir imza anlaşması yapmıştım. Ancak, fuarın verimsiz geçmesine paralel olarak, yalnızca perşembe günü oralarda bulunmuştum. Cuma günü durmayarak, acele bir kararla İstanbul'a intikal etmiştim.

    Fuarda, yayıncıdan öğrendiğime göre baharda, ülkemizin İstanbul Kitap Fuarı ve Kocaeli Kitap Fuarı'ndan sonra en büyük fuarı olan Ankara Kitap Fuarı, baharda tekrar olacakmış. Buna biraz şaşırdım. Zira, bu tip fuarlar senede bir defa olur sanıyordum. Ne İstanbul Kitap Fuarı ne de Kocaeli Kitap Fuarı senede iki defa oluyordu. Velev ki, her sene düzenlenmesi adet halini alan orta ve butik ölçekteki diğer fuarlarda da böyle bir duruma hiç rastlamamıştım doğrusu. İlginç ve hoş bir durumdu. Bir bakıma, kitaba önem verildiğini de lanse ediyordu. Umarım iştirak etmek nasip olur.